Geschiedenis 

De Molen van Huizen

Lang geleden was Huizen ook in het bezit van een aantal molens, de laatste molen die gebouwd is in de 17e eeuw, is sinds 1916 verdwenen uit het dorpsbeeld. Deze molen was van het type Standerdmolen en werd voornamelijk gebruikt voor het malen van graan en daardoor ook wel korenmolen genoemd.

De molen was gebouwd op een heuvel genaamd De Molenberg, dit was in die tijd het hoogste punt in het noordelijk deel van het dorp. De Molenberg was omgeven door de Hellingstraat, Visserstraat, Taandertraat en de straat genaamd Molenberg.
Het ontleent de naam Standerdmolen aan de verticale eikenhouten spil die zich binnenin de molen bevindt waaromheen het molenhuis of de molenkast in zijn geheel te draaien is en afhankelijk van de windrichting verdraaid kan worden.
In de molenkast zit de complete aandrijving en de maalstenen. Deze kast steunt op de standerd die tot beneden doorloopt. Aan de achterzijde is vaak een kapje te zien waaronder een door de wind aangedreven hijsas voor zakken graan en meel zit (het luiwerk). De wieken van de Huizer molen waren 22 meter lang en de wiekenas, de as waaraan de wieken verbonden waren was 4.5 meter lang. Aan de zijkanten van de molenkast waren diverse openingen, de molenaar kon hierdoor tijdens zijn werkzaamheden in de molen o.a. de weersgesteldheid in het oog houden.

Men spreekt bij een standerdmolen van een gesloten of open standerdmolen, afhankelijk van het feit of het ondergedeelte geheel gesloten dan wel open is. De molen van Huizen was van het gesloten type, hierdoor kon de ruimte gebruikt worden voor het opslaan van een kleine voorraad graan. Door de beperkte ruimte in de houten kast had de standerdmolen maar een beperkte productiecapaciteit. Vanaf de 18e eeuw werden veel standerdmolens afgebroken en vervangen door grotere en vaak hoger gebouwde molens. Deze laatsten waren minder onderhoudsgevoelig en hadden ruimte voor meerdere koppels maalstenen en meer capaciteit voor opslag van graan en meel.

In 1915 wordt de molen door de laatste eigenaar verkocht aan de gemeente die het op hun beurt in 1916 weer verkopen aan het Openluchtmuseum in Arnhem, waar het vanaf 1917 te bezichtigen was, de molen heeft sindsdien verschillende restauraties meegemaakt waarvan de laatste grote gerealiseerd werd in 1976. De Molenberg is rond 1920 afgegraven voor nieuwbouw, waarbij het zand op diverse manieren hergebruikt. Nu, anno 2006, is er op de voormalige plek van de woning vooral woningbouw met een deel bedrijfsterrein.

Meer informatie over Het Openluchtmuseum vind u hier.